Trochę historii

Żywy Różaniec istnieje w Polsce w prawie każdej parafii. Parafialna wspólnota Żywego Różańca jest jednostką autonomiczną, tzn. wspólnoty parafialne nie łączą się w struktury ogólnokrajowe czy światowe. Obowiązuje je Ceremoniał Żywego Różańca, opracowany przez o. Szymona Niezgodę OP w roku 1977 dla uczczenia stulecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, Stefana kardynała Wyszyńskiego.

Stowarzyszenie Żywego Różańca zostało założone przez tercjarkę dominikańską, Służebnicę Bożą Paulinę Jaricot († 1862) w Lyonie w roku 1826. Zaczęła ona organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później «żywymi różami». Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy – wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa, jak gdyby odmówili cały różaniec.

Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Papież Grzegorz XVI wydał breve aprobujące stowarzyszenie. Gdy kilkadziesiąt lat później powstały Papieskie Dzieła Misyjne, Żywy Różaniec w naturalny sposób stał się ich wiernym współpracownikiem.

W Polsce do Stowarzyszenia Żywego Różańca należy według najnowszych statystyk ponad milion osób.

Czym jest taka forma modlitwy?

Żywy Różaniec jest formą wspólnotowej a zarazem indywidualnej modlitwy na różańcu. Podzielony jest na „róże różańcowe”, czyli małe wspólnoty, w których każdy z członków codziennie indywidualnie odmawia jedną, przypisaną na cały miesiąc, tajemnicę różańca. Róża liczy 20 bądź 15 członków, z których każdy odmawia inną, kolejną tajemnicę różańca. W ten sposób w róży codziennie odmawiany jest cały różaniec (15 albo 20 tajemnic). Każdy zaś z członków róży uczestniczy w dobrach duchowych wymadlanych przez całą wspólnotę.

Intencje, w których modli się Żywy Różaniec, to przede wszystkim intencje papieża na dany miesiąc oraz dobro duchowe innych członków Żywego Różańca.

Róży w kościele św. Mikołaja

Przy naszym kościele gromadzą się trzy róże: róża seniorska św. Dominika oraz dwie róże studencko-postakademickie: św. Jacka Odrowąża oraz św. Róży z Limy.

•   Spotkania róży św. Dominika odbywają się przeważnie w pierwszą sobotę miesiąca i polegają na wspólnym odmówieniu różańca przed Ikoną Matki Bożej Zwycięskiej (godz. 11:30), Mszy Świętej o godz. 12:00 w intencji członków Róży oraz krótkim spotkaniu w Kaplicy św. Jacka.

•   Spotkania róż św. Jacka i św. Róży mają miejsce co miesiąc w wyznaczonym terminie (informacja u o. Macieja) w domku duszpasterskim.

Jak się zapisać?

Wystarczy przyjść na spotkanie odpowiedniej róży i zapisać się u o. Macieja lub u osoby odpowiedzialnej za daną różę.

Warunki przynależności

1. Zapisanie się do konkretnej róży;

2. Zobowiązanie do codziennego odmawiania wyznaczonej tajemnicy różańca w określonych wyżej intencjach;

3. Udział w spotkaniach (przynajmniej raz w roku);

4. Pogłębianie miłości do Pana Boga i Matki Bożej.

Bardzo serdecznie zapraszamy do włączenia się do naszej różańcowej wspólnoty modlitewnej!

„Różaniec nie jest bowiem, wbrew dość powszechnej opinii, modlitwą bezmyślną. Powtarzanie ustami świętych słów „zdrowasiek” i „ojczenaszów” spełnia w nim bowiem podobną rolę jak mantra w buddyzmie – uspokaja, wycisza, nadaje ludzkim myślom modlitewny rytm, wewnętrzną melodię, na kanwie której można snuć głębsze rozważania o życiu Jezusa. Nic więc dziwnego, że przed wiekami był bardzo popularny zwłaszcza wśród osób, które musiały wykonywać pracę fizyczną. Dziś jest przez kaznodziejów szczególnie polecany tym, którzy tracą czas w środkach komunikacji miejskiej, w kolejkach, stojąc w korkach. Różaniec – prawidłowo odmawiany – wbrew pozorom nie absorbuje bowiem i nie męczy. Pozwala duchem odpłynąć w zupełnie inny wymiar, nie ruszając się z wagonu zatłoczonej „osiemnastki”. Trzeba tylko uniknąć błędu, który popełnia wielu modlitewnych nuworyszy – odmawiając różaniec, nie powinniśmy koncentrować się na słowach modlitw, one mają być tylko rakietą nośną, która wyniesie nas na orbitę duchowych rozważań. Aby nie tracić czasu na wymyślanie sobie tematów, Kościół proponuje je, dzieląc różaniec na tajemnice. (…) Spokojne odmówienie dziesiątki różańca (choć praktyka uczy, że aby wejść w rytm, trzeba ich odmówić pewnie ze trzy) zajmuje nie więcej niż trzy minuty. Różaniec można przerwać po każdej tajemnicy, jest więc modlitwą doskonale elastyczną.(…)” – Szymon Hołownia, Kościół dla średnio zaawansowanych.

Więcej o Żywym Różańcu na stronie internetowej o Różańcu.