Kim jesteśmy?

Jesteśmy częścią Zakonu Dominikańskiego. Obok braci i mniszek, świeccy stanowią jedną z trzech gałęzi Zakonu Kaznodziejskiego. Obowiązuje nas Reguła Świeckich Zakonu Kaznodziejskiego, zatwierdzona przez Generała Zakonu (aktualna reguła zatwierdzona 24 maja 2019). Czytamy w niej, że „niektórzy (…), natchnieni przez Ducha Świętego do życia według ducha i charyzmatu św. Dominika, włączają się do Zakonu według swych własnych ustaw poprzez specjalne przyrzeczenia. Tworzą oni wspólnoty i stanowią z innymi gałęziami Zakonu jedną rodzinę.”(Reguła, I,2).
Nasza fraternia pw. Matki Bożej Zwycięskiej jest jedną z 24 fraterni istniejących w prowincji polskiej, poza tym 4 fraternie są na etapie tworzenia się.

Fraternie w Polsce


Do fraterni świeckich Zakonu Kaznodziejskiego należą zarówno kobiety, jak i mężczyźni, których życie przebiega wśród świata. Żyją oni w swoich rodzinach i zależnie od stanu są małżonkami, ojcami i matkami rodzin lub osobami samotnymi. Zgodnie ze swoimi zdolnościami i zainteresowaniami, kształcą się i pracują w różnych zawodach. Głównym zadaniem świeckiego dominikanina jest apostolstwo. Jako osoby świeckie, mogą głosić Dobrą Nowinę, dawać świadectwo swojej wiary także tam, gdzie kapłan dotrzeć nie może. Podstawową dewizą dominikanów jest Veritas – Prawda, oraz Contemplari et contemplata aliis tradere, co można przetłumaczyć: kontemplować i dzielić się owocami kontemplacji. Bez modlitwy, osobistej i wspólnotowej, głoszenie byłoby nie możliwe. Cztery filary, na których opiera się duchowość dominikańska, to: modlitwa, studium, braterstwo i głoszenie.
Świeccy dominikanie, tak jak cały Zakon Kaznodziejski, otaczają szczególną czcią Matkę Bożą, która jest główną Opiekunką i Patronką Zakonu. Filarami
Więcej o świeckich dominikanach można dowiedzieć się odwiedzając stronę:
https://swieccy.dominikanie.pl/

Z historii naszej Fraterni

Sobór Watykański II, szczególnie w Konstytucji Dogmatycznej o Kościele Lumen gentium, oraz w Posynodalnej adhortacji apostolskiej Christifidelis laici o powołaniu i misji świeckich w Kościele i w świecie, bardzo dowartościował rolę laikatu, czyli świeckich. Duch odnowy posoborowej ogarnął nie tylko pojedynczych ludzi, ale całe struktury – zarówno duchowe, jak i organizacyjne – w kościele i nie tylko. Dokonujące się w świecie zmiany ekonomiczne i polityczne, wpłynęły na powstanie nowych możliwości rozwoju życia, w tym duchowego, jednostki oraz nowych form organizacyjnych kształtowania i uzewnętrzniania tego życia w grupach. Nowe spojrzenie i nowe wymagania zmieniającej się na naszych oczach rzeczywistości zaowocowały przeglądem i pracą nad dopasowaniem programów formacyjnych i wprowadzeniem ewentualnych korekt organizacyjnych wewnątrz dotychczasowych struktur życia duchowego..[1]

Wynikiem tej odnowy, jak również zmian ekonomiczno-politycznych, było odrodzenie się w Gdańsku III Zakonu Dominikanów przy Konwencie św. Mikołaja. Gdańska fraternia ma z pewności długą historię. Niestety, burzliwe, często tragiczne dzieje tego miasta, a w nim Klasztoru Ojców Dominikanów sprawiły, że nie zachowały się kroniki życia świeckiej wspólnoty dominikańskiej.
Po II wojnie światowej w Gdańsku osiedlili się Polacy ze wschodnich i centralnych ziem polskich, których domostwa zostały spalone lub zabrane przez dwóch totalitarnych najeźdźców. Wśród tych wysiedleńców byli przedwojenni tercjarze, którzy w 1946 r. zaczęli zgłaszać się do odzyskanego klasztoru Ojców Dominikanów. Niestety, już w 1949 r. władze komunistyczne rozwiązały – pod względem prawnym – wszelkie religijne organizacje, skupiające ludzi świeckich. Jednak siostry i bracia Trzeciego Zakonu Dominikańskiego, wierni złożonym ślubom, utrzymywali stały kontakt z Klasztorem dominikańskim, gromadząc się na wspólnej modlitwie. Z zapisu w kronice wiadomo, że w połowie lat siedemdziesiątych fraternia liczyła około 40 członków, a w 1987 r. dwukrotnie więcej. Siostry i bracia, w miarę potrzeb i zdrowotnych możliwości, przez cały rok ofiarnie uczestniczyli w życiu dominikańskiej parafii.[2]

Wraz z upływem czasu część członków wspólnoty wyjechała z Gdańska. W roku 1995 fraternia liczyła 58 osób, w tym 32 osoby w wieku powyżej 75 lat, natomiast pozostałe 26 – niewiele młodsze.[3]

W historii gdańskiej fraterni zapisali się: długoletni duszpasterz o. Florian Szczygieł OP, później pracujący w Szczecinie, s. Wanda Makurat – zasłużona dla Polonii Gdańskiej, przez kilka kadencji sprawująca funkcję przełożonej oraz długoletnia mistrzyni oraz przełożona s. Czesława Romatowska, wspierająca swoją obecnością i pomocą starsze i chore siostry w ich domach. W roku 2003 niezwykle ofiarnie – przez kilka kadencji – czuwała i prowadziła formację na spotkaniach miesięcznych i tygodniowych oraz oddzielnie w postulacie i nowicjacie s. Alicja Zdzisława Besala. Duchem modlitwy i hojności oraz wielkim zaangażowanie w życiu fraterni wyróżniła się najmłodsza stanem – jako profes wieczysty – s. Eugenia Regina Śnieżko, później długoletnia mistrzyni nowicjatu. Stan liczebny fraterni w 2003 roku składał się z 40 osób, w tym 4 osoby w nowicjacie.[4] Duchowymi opiekunami naszej fraterni w latach 2003-2016 kolejno byli: o. Jacek Krzysztofowicz OPo. Jakub Kraska OPo. Przemysław Dymowski OP, o. Michał Mitka OP, o. Tomasz Golonka OP, o. Cezary Jenta OP, o. Norbert Lis OP i aktualny asystent o. Hieronim Kaczmarek OP

Teraźniejszość

Obecnie fraternię tworzy 23 profesów wieczystych, 8 profesów czasowych i 4 nowicjuszy, a 2 postulantów przygotowuje się do obłóczyn. Jest też 5 osób rozeznających swoje powołanie. Członkowie fraterni i osoby zainteresowane należą do różnych parafii trójmiejskich, ale są wśród nich także osoby pochodzące z dalszych okolic, w tym z Koszalina, Torunia.
Spotkania fraterni odbywają się 3 razy w miesiącu, zgodnie z zaplanowanym na cały rok harmonogramem; jest to jedna sobota, jeden wtorek i jedna środa w miesiącu. Każde ze spotkań ma nieco inny charakter.
W soboty spotykamy się na wspólnej modlitwie. Rozpoczynamy od jutrzni, następnie jest czas na adorację Najświętszego Sakramentu, po czym uczestniczymy we mszy św. odprawianej na ogół przez naszego o. asystenta. Po modlitwach jest czas na rozmowy przy wspólnym stole, wymianę myśli, dyskusję, bycie ze sobą w duchu braterstwa i przyjaźni.
Jeden wtorek w miesiącu przeznaczony jest na wspólne rozważanie Słowa Bożego. W ramach lectio divina pochylamy się nad tekstem ewangelii przeznaczonym na najbliższą niedzielę. Potem udajemy się na wspólne nieszpory i mszę św.
Środy to czas na wspólną tematyczną formację. Aktualnie, przeznaczamy te środowe spotkania na przygotowanie do jubileuszu 800 rocznicy przybycia dominikanów do Polski. Jubileusz 800-lecia rozpocznie się 1 listopada 2021, w rocznicę oficjalnego przybycia braci dominikanów do Krakowa, a zakończy się 7 listopada 2022, w święto Wszystkich Świętych naszego Zakonu.
Zgodnie z poleceniem O. Prowincjała Pawła Kozackiego OP, wszyscy świeccy Zakonu Kaznodziejskiego Polskiej Prowincji, przezywają kolejno „rok wspólnoty” (miniony rok liturgiczny), aktualnie trwa „rok modlitwy”, za rok rozpoczniemy „rok studium”, by wreszcie wspólnie z Braćmi Kaznodziejami przeżyć jubileuszowy „rok kaznodziejstwa”. (Przygotowanie do jubileuszu Braci Kaznodziejów nawiązuje do testamentu Św. Jacka i przebiega jako: „rok pokory”, aktualny „rok miłości” i za rok: „rok ubóstwa”, a następnie wspólny „rok kaznodziejstwa”). Podczas kolejnych środowych spotkań rozważamy tematy zaplanowane na poszczególne miesiące.
Raz do roku nasza fraternia uczestniczy w rekolekcjach zamkniętych. Ostatnio (czerwiec 2019) rekolekcje odbyły się w Dębkach. We wcześniejszych latach odbywały się w Matemblewie, w Oliwie i przez szereg lat w Sobieszewie.
Spotkania w mniejszym gronie odbywają się w ramach formacji dedykowanej dla postulantów, dla nowicjuszy oraz dla profesów czasowych.
Kontakt do gdańskiej fraterni: dominikanieswieccy.gdansk@gmail.com
[6]


 

[1] A. Z. Besala, Kim są dominikanie świeccy?, cz. 1,„Mikołaj”, Czasopismo kościoła św. Mikołaja i klasztoru ojców Dominikanów w Gdańsku, nr 3, 1999, s. 33-34.

[2] K. Nowakowska, Fraternia Matki Bożej Częstochowskiej, Gdańsk, www.tercjarze.dominikanie.pl, (06.02.2009).

[3] A. Z. Besala, Kim są dominikanie świeccy?, „Mikołaj”, Czasopismo kościoła św. Mikołaja i klasztoru ojców Dominikanów w Gdańsku, nr 2, 1999, s. 28.

[4] K. Nowakowska, Fraternia Matki Bożej Częstochowskiej, Gdańsk, www.tercjarze.dominikanie.pl, (06.02.2009).

[5] Program spotkania, Fraternia Matki Bożej Częstochowskiej przy konwencie św. Mikołaja w Gdańsku.

[6] K. Kotarska, Dominikanie świeccy w dzisiejszym świecie: Kim jesteśmy, dokąd i po co idziemy?, „Mikołaj”, Czasopismo kościoła św. Mikołaja i klasztoru ojców Dominikanów w Gdańsku, nr 7, 2000, s. 26.